Zamirleri hatırlaya hatırlaya bu yazıyı MALIMSAYARAK ( kendi malınız gibi ) okuyabilirsiniz…
Hiçbir şey hele de insanlar, kimse kimsenin malı değildir..
MALIMSAMAK, bu kelimeyi, nerden duydum ya da ne zaman buldum bilemiyorum…
Türk Dil Kurumu sözlüğüne baktım, Google’da aradım hiçbir yerde rastlamadım.
''Tatil dönüşü habire bana Türkiye’yi insanları, pahalılığı, siyasi durumu falan soruyorlar…
Kusura bakmayın o kısır döngü içine girmeyeceğim.
Pahalılığı yazsam, vay sende mi;
Güzellikleri yazsam, Senin için hava hoş, bozdur Avroları;
Siyasi atmosferi yazsam; hariçten gazel okuma tarzında yüklenecekler, biliyorum..
Bana sorulan sorular gerçekten laf olsun diye sormulmuyorsa, okuyun, pay çıkartın, herkes payına düşeni alsın…
Çünkü, “ Ben araştırdım, ben gözlemledim, ben yazdım!
Biliyorum “Ben”i parçalamak atomu parçalamaktan daha zor…
“Ben” birinci tekil şahıs zamiri…
Zamirler isim değillerdir. Fakat cümle içerisinde isimlerin yerlerini tutarlar.
Zamirler kendi içlerinde 5’e ayrılırlar. Bunlar şahıs zamirleri, işaret zamirleri, belgisiz zamirler, soru zamiri ve dönüşüklük zamirleridir.
Yazının dilbilgisi dersine dönüşmemesi için sadece şahıs zamirlerine bakacak olursak
cümle içinde insan ismi yerine kullanılan ben, sen, o, (tekil ); biz, siz ve onlar ( çoğul) şahıs zamirleridir. Üçü tekil, üçü çoğul 6 tanedir.
Dilbilgisi olarak tamam 6 ama sosyolojik, psikolojik olarak 2 zamir var.
Yani Türkiye’de sayısı 2’ye düşmüş!
Birinci tekil şahıslardan sadece “Ben” varken, çoğul olarak biz, siz, onların yerini “ Herkes” almış. Fakat herkes duruma göre kimse/ hiç kimse olarak kullanılıyor ve Ben’in emrinde…
Şimdi bu girizgahtan sonra gelelim Türkiye’nin asıl sorununa…
Ne zaman ki herkes ama herkes, “Ben”den başka Sen ve O zamirinin de olduğu bilincine varır, ne zaman ki kişi kendisinin de Biz, Siz, Onlar zamirlerinin içinde bir birey olduğunu idrak eder işte o zaman bozuk deyip şikayey edilen çok şey düzelir.
Asıl bozuk olan “ Ben” önce beni düzeltmekle başlayalım:
-Ben iyiyim herkes kötü
-Ben akıllıyım herkes aptal
-Ben fakirim herkes zengin
-Ben mağdurum herkes mutlu
-Ben garibanım,
-Ben haklıyım,
-Ben ezikim,
Ben yaparım,
-Ben yapamam,
-Ben güzelim,
-Ben hastayım,
Ben muhtacım,
-Benim fikrim
-Benim projem,
-Benim partim
-Benim başkanım,
-Benim köyüm
-Benim arkadaşım,
-Benim dostum
-Benim düşmanım
-Benim dinim,
-Benim sevgilim,
-Benim eşim,
-Benim düğünüm
-Benim hastalığım,
-Benim sağlığım…
-Benim kasabam,
ineğim, evim, arabam, oğlum, kızım, doktorum, patronum, işçim, dişçim, amelem, marabam, ustam, hastanem, ülkem, benim vatanım, benim devletim, gazetem, yazarım, çizerim….
Eşini, karsını, kocasını, kızını, oğlunu, anasını, babasını, arkadaşını, sevgilisini vs MALIMSAYANLARI geçtik, daha da kötüsü fenası, kabul edilemezi ise kişileri,
- Benim Allah’ım ( Haşa )
- Benim Peygamberim
- Benim Atatürk’üm… diyenlere ne demeli, ruh hastası mı… Görüyoruuz duyuyoruz işte Atatürk’e azcık benzediği için kendini Atatürk zannedenler, kendini mehdi, peygamber ilan edenler, Allah ile konuştuğunu söyleyenler, haşa o kadar MALIMSAMAKla kalmamışler.
Konuşanlara kulak verin, sohbetlerde dikkat edin hiç biz, bizim diyen var mı?
Var, oluyor ama hep birilerini suçlamak, kötülemek, karalamak için söyleniyor.
-Bizim bütün işlerimiz böyle,
-Biz adam olmayız,
-Bize benzemesin,
-Bizim gibi olmasın,
-Biz bu işleri bilmiyoruz
-Biz de olsa,
Biz nitelik ve nicelik olarak Ben’in günah keçisi, Ben’den başka herkes yani…
Ben, ben, ben, ben…
Benim, benim, benim..
Yahu adam 7 kişi kurbana girmiş, diğer altısı yok gibi “Benim kurbanlığım” diyor iyi mi, gerisini varın siz düşünün…
( Burada söyleyecek bir kaç cümle daha var ama boyumu aşar diye yazmıyorum)!
İnsanlar her şeyi tekil olarak benimsediği için benimsedikleri her ne ise gerçek değerini anlamını yitirmekte, adeta bir metaya, mala mülke dönüşmekte…
Benim denen ne varsa bir süre sonra MALIMSANIYOR…
MALIMSAMAK, birey maddi manevi neye sahipse, her neye BENİM diyorsa onları bir süre sonra kendi malıymış gibi görmesi anlamına geliyor…
Empati de olmayınca insanlar içlerinde, beyinlerinde, duygularında Sen’i çoktan yok etmişler nasıl empati kuracaklar…
Elbette birinci tekil şahıs Ben için Sen var, fakat Ben’i beslediği, dinlediği kadar var…
Ben’den başka Sen, o, biz, siz, onlar’ın da olduğunu yazmasan / hatırlatmasam olmazdı…
Hatırlayın, ben kadar olmasa da sen, o, biz siz, onlar’a da azcık değer verin ya da MALIMSAMAYIN, hayatın daha güzel, daha yaşanır olduğunu göreceksiniz, çektiğiniz sıkıntı, stres ne varsa çoğundan kurulacaksınız…
30 Ağustos Zafer Bayramınınızı kutlar, Sen’li, O’lu, Biz’li, Siz’li, Onlar’lı günler dilerim…
Yavuz Nufel-NHaber.nl
