Sivas’ın yetiştirdiği önemli şair, yazar ve gazetecilerden biri olan Yavuz Bülent Bakiler, bir süredir tedavi gördüğü hastanede vefat etti.
Türk edebiyatının Sivas doğumlu ünlü kalemlerinden şair ve yazar Yavuz Bülent Bakiler, 89 yaşında vefat etti.
Şiirleri, kitapları ve köşe yazılarıyla yalnızca Türkiye’de değil, bütün Türk dünyasında ilgiyle takip edilen Bakiler; güçlü dil hakimiyeti, milli kimliğe verdiği önem ve fikirleriyle geniş bir kitleye hitap ediyordu. “Türk dünyasının gür sesi” olarak anılan usta edebiyatçı, aynı zamanda memleketi Sivas’ın kültürel değerlerini temsil eden en önemli isimlerden biriydi.
İstanbul Valisi Davut Gül Sosyal medya hesabından Bakiler’in “Gözlerin İstanbul Oluyor Birden” şiirini paylaşarak acı haberi “Şair, yazar Yavuz Bülent Bakiler’in vefat haberini üzüntüyle aldık. Rabbim rahmetiyle, merhametiyle muamele etsin. Mekanı cennet, makamı ali olsun. Ailesinin ve sevenlerinin başı sağ olsun.” ifadesi ile duyurdu.
Türkçe kullanımına özen göstermesiyle bilinen Yavuz Bülent Bakiler, “Harman”, “Yalnızlık”, “Duvak” ve “Seninle”nin de aralarında bulunduğu çok sayıda şiir kitabıyla tanınıyor.
YAVUZ BÜLENT BAKİLER KİMDİR?
Şair ve yazar, bürokrat. 23 Nisan 1936, Sivas doğumlu. İlk ve orta öğrenimini Sivas, Gaziantep ve Malatya’da tamamladı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdikten (1960) sonra kısa bir süre Yeni İstanbul gazetesinde çalıştı. TRT Ankara Radyosu Merkez Program Dairesi Başkanlığında raportör olarak görev yaparken çeşitli kültür programları hazırladı ve sundu (1964-68). Sivas’ta bir süre avukatlık yaptı (1969-75).
İl başkanlığı görevinde bulunduğu Adalet Partisinden belediye başkanı ve milletvekili adayı gösterildi. Başbakanlık Toprak ve Tarım Reformu Müsteşarlığında hukuk müşavirliği (1975-76) ve bir süre Ankara Televizyonunda çalıştıktan (1976-79) sonra Kültür Bakanlığı müsteşar yardımcılığı (1979-80) görevlerinde bulundu. 12 Eylül’den sonra müşavir kadrosuna atandı ve 1992’ye kadar bu bakanlıkta hizmetini sürdürdü. İki yıl Başbakanlık müşaviri olarak görev yaptıktan sonra 1994’te kendi isteğiyle emekli oldu. Çalışmalarını İstanbul’da sürdürdü.
Liseden mezun olduğu yıl (1953) Türk Sanatı dergisinde çıkan ilk şiirinin ardından, şiirleri mahallî dergi ve gazeteler ile üniversite öğrenciliği yıllarında arkadaşlarıyla birlikte çıkardığı Kopuz ve bir süre yazı işleri müdürlüğünü yaptığı Orkun ve Türk Edebiyatı (1980) dergilerinde çıktı.
Türkiye ve Tercüman gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Samanyolu televizyonuna Türkçenin doğru ve güzel kullanılması konulu “Sözün Doğrusu” isimli bir program hazırladı ve sundu. “Sözün Doğrusu” programı ve yeni Türk Cumhuriyetlerini konu aldığı TV programları nedeniyle çeşitli kuruluşlarca çok sayıda ödüle layık görüldü.
Orkun, Hisar ve Türk Edebiyatı dergilerinin en dikkati çeken şairleri arasında yer aldı.
