Bir insanın bırakın karşısındaki insana söylemeyi kendine bile söylediği en büyük yalan: “Benim içim neyse dışımda o” sözüdür..
Hollanda’da 17 Mayıs 2026 tarihinde gerçekleşen Türk Dil Bayramında şiir okurken perdeye yansıyan görüntüleri özellikle alttaki resimi soranlar oldu.
15 senede bir de olsa çıkıyor böyle dikkatli izleyiciler. 2010 yılıydı, yine blr program sonrası sormuşlardı ve aşağıdaki yazıyı yazmıştım haber7’deki köşemde.
Bundan sonra her kim olursa olsun bana, “Benim içim dışım bir” derse inanmam, siz de inanmayın!.. Aklım erdiğinden beri aynı sözü bende söyledim. Hatta beni tanıyanlar da; “ İçi, dışı bir” derlerdi… Yanılmışım, Yanılmışlar! İşte gerçek: Zennur Ardıçoğlu Yüksel, emekli bir resim öğretmeni, Samsun Havzalı, Mersin’e kurmuş otağını… Türkiye’nin çeşitli illerinde yüzlerce öğrenci yetiştirmiş resim sanatını sevdirmiş… İmsak vaktine kadar geçip tuvalin karşısına, sohbet ederek boyalarla alıp fırçasını eline soyutluyor kendini bu dünyadan…
Şairlerin nereden, nasıl, etkilendiği konusunda az çok bilgi sahibiydim ama çözemediğimiz pek mana veremediğimiz ressamların nerden nasıl esinlendiği konusunda Zennur hanım içimi dışıma çıkartana dek “hiç” bir bilgiye sahip değildim… “Hiç” adlı albümü dinleyip, şiir kitaplarımı okuduktan sonra yaptığımız sohbetler sonucu içimi dışıma çıkarmayı başardı… Dışım malumunuz yukarıdaki gördünüz fotoğrafımda olduğu gibi, içim ise aşağıdaki resimde görülüyor… Şu surata bakar mısınız hiç aşağıdaki resme benziyor mu? Yiyen yutan yok eden bir kara delik, kara deliklerde kaybolmamak için isyan etmiş bir deniz, yorgun yaralı bir kuş, ve göz yaşı kan olmuş bir balık… Bugüne kadar, “ Ben neysem oyum, benim içimde dışımda bir, dediğim herkesten özür diliyor, Ressam Zennur hanıma resmettiği yüreğimle sonsuz teşekkür ediyorum…
Bundan sonra kimse, Benim içim neyse dışım da o; Benim içim dışım blr demesin, inanmam… Çünkü kendine bile; hem de bile bile yalan söyleyen karşısındakine hiç doğru söyler, konuşur mu?
Yavuz Nufel-NHaber.nl
