Türkiye’deki pahalılıktan kaçıp Samos gibi Yunan adalarına yönelen vatandaşlar, orada da cebini yakan fiyatlar, gümrük kapılarında güneş altında bekleyiş ve kısıtlı beslenme seçenekleriyle karşı karşıya kalıyor
Son dönemde Türkiye’deki yüksek yaşam maliyetleri, birçok vatandaşı tatil planlarını gözden geçirmeye itti. Özellikle Ege kıyılarına yakın illerde yaşayanlar, birkaç saatlik feribot yolculuğuyla ulaşılabilen Yunan adalarını “ucuz alternatif” olarak görmeye başladı. Ancak sahadan gelen izlenimler, bu tercihin beklenildiği kadar ekonomik olmadığını, üstelik başka zorlukları da beraberinde getirdiğini gösteriyor.
Gümrükte Güneş Altında Bekleyiş
Adalara geçiş, birçok vatandaş için daha kapıda başlıyor. Hudut kapılarında uzun bekleme süreleri, sıcak yaz aylarında güneş altında saatlerce ayakta durmak anlamına geliyor. Buna rağmen sürecin bu denli sıkıntılı işlemesine itiraz edebilecek bir muhatap bulunamıyor; vatandaş, tatile başlamadan önce bu yorucu aşamayı sineye çekmek zorunda kalıyor.
“Ucuz” Zannedilen Adada Faturalar Kabarıyor
Samos örneğinde olduğu gibi, adaya varan vatandaşı beklenmedik bir fiyat tablosu karşılıyor. Tek kişilik bir çipura ya da levrek siparişi masaya 35-40 euro civarında bir hesap olarak dönebiliyor. Bir şişe kolanın 4 euroya, bir kapuçinonun 4,5 euroya satıldığı bu ortamda, sahil kullanımı da cabası: yaklaşık 200 metrelik kumsal dışında geri kalan kıyı taş ve çakıllık olmasına rağmen, bir şemsiye ile iki şezlong için günlük 10 euro talep edilebiliyor. Türkiye’deki pahalılıktan kaçan vatandaş, kendini bu kez farklı bir para biriminde benzer bir yükün altında buluyor.
Peki Vatandaş Neden Yine de Komşuyu Tercih Ediyor?
Fiyatların bu denli yüksek olmasına rağmen tercih sebebi sorgulandığında, karşımıza salt ekonomik olmayan gerekçeler de çıkıyor. Kendini tanıyan kimsenin bulunmadığı bir ortamda olmak, bazı vatandaşlara eşiyle daha rahat davranabilme, plaj ve sosyal ortamlarda daha serbest bir tutum sergileyebilme ve içki tüketiminde kendini daha az kısıtlı hissetme imkânı sunuyor. Bu yöndeki gözlemler, farklı kaynaklardan gelen bilgilerle de örtüşüyor.
Sofrada Seçenek Yok: Domuz Eti Ağırlıklı Mönüler
Beslenme konusunda da benzer bir sıkıntı yaşanıyor. Ziyaret edilen mekânların büyük bölümünde mönüler domuz eti ağırlıklı hazırlanmış durumda; helal veya alternatif seçenek bulmak neredeyse imkânsız hale geliyor. Samos’ta üç günlük bir konaklama sürecinde süpermarketten alınan peynirle idare etmek zorunda kalan vatandaşlar, tatilin bu yönüyle de beklediklerini bulamadıklarını dile getiriyor.
Sonuç: Ucuz Sanılan Tatil, Farklı Bir Fatura Çıkarıyor
Türkiye’deki pahalılıktan kaçış amacıyla tercih edilen bu adalar, hem fiyat hem de yaşam koşulları açısından beklenen rahatlığı sunmuyor. Vatandaşın karşılaştığı yüksek fiyatlar, gümrükteki bekleyiş, kısıtlı beslenme imkânları ve mekân seçimindeki hayal kırıklıkları, “ucuz tatil” algısının sahada çok farklı bir tabloya dönüştüğünü ortaya koyuyor.
Saygılarımla,
Sedat Tapan
Nhaber.nl
