Bu ülkede otuz, kırk yıl alın teri döken insanlarımızın, yaşlılık günlerinde parasızlıkla boğuşmasını izlemek istemiyorum
Geçtiğimiz hafta sonu yazdığım haberde, Hollanda’da kendi işini kuran vatandaşlarımızın büyük bir kısmının emeklilik için ek birikim yapmadığını, sadece devletin verdiği AOW’ye güvendiklerini yazmıştım. Fazla ses getirmedi, biliyorum. Ama bunu bir başarısızlık olarak görmüyorum; belki de bu konunun daha sabırlı, daha anlayışlı bir dille anlatılması gerekiyordu. Bugün onu yapmak istiyorum.
Bu, Kimsenin Suçu Değil
Bizim insanımız bu ülkeye geldiğinde, ya da burada büyüdüğünde, hayatta kalmak, iş kurmak, aileyi geçindirmek zaten başlı başına büyük bir mücadeleydi. Günü kurtarmak, geleceği planlamaktan çoğu zaman daha acil bir ihtiyaçtı. Bu yüzden kimse çıkıp “neden düşünmediniz?” diye sormamalı. Çünkü çoğu zaman düşünecek zaman, dil bilgisi ya da bu sistemin inceliklerine ulaşacak imkân yoktu. Bu bir ihmalkarlık değil, çoğu zaman sadece bilgiye erişememenin, ya da başka önceliklerin sonucu.
Henüz Çok Geç Değil
İyi haber şu: emeklilik yaşına gelmiş olsanız bile, ya da işinizi yıllardır ek birikim yapmadan sürdürüyor olsanız bile, bugün atılacak küçük bir adım hâlâ fark yaratabilir. Bankanızda bir lijfrente hesabı açmak, eski işvereninizden kalan emeklilik fonuna gönüllü katkı yapmayı sormak, ya da sadece mijnpensioenoverzicht.nl üzerinden birikiminizi bir kontrol etmek — bunların hiçbiri geç kalınmış bir şey değil. Yeni pensioenwet düzenlemesiyle birlikte, geçmişte kaçırılan yılların bir kısmını telafi etme imkânı bile tanınıyor.
Birbirimize Sahip Çıkalım
Bir arkadaşımla bu konuyu konuşurken, kendisi ve ortaklarının emeklilik kasasına hiç prim yatırmadıklarını öğrendiğimde üzüldüm, ama kızmadım. Çünkü biliyorum ki, o da elinden geleni yapıyor, işini ayakta tutmaya çalışıyor. Belki de tek eksik olan, birinin ona “bak, bunu bir de böyle düşün” demesiydi. Belki bu satırları okuyan biri, kendi çevresinde aynı durumda olan birine sadece bir çift laf eder, bir bağlantı gönderir, ya da bir gün birlikte bir danışmana gitmeyi teklif eder.
Emeklilik yaşına dolgun bir maaşla ya da sadece AOW ile gelmek arasındaki fark, bugünden atılacak küçük, sabırlı adımların toplamı. Geçmişte atlanmış olsa da, bu adımları bugün atmak hâlâ mümkün. Kimseyi suçlamak için değil, birbirimize sahip çıkmak için yazıyorum bu satırları.
Çünkü bu topluluk, birbirine kulak verdiğinde, hiçbir zorluğu tek başına yaşamaz.
Sedat Tapan – Nhaber.nl
