Hollanda’daki Türk toplumunun en büyük zenginliği, yıllar içinde kurduğu dayanışma kültürü ve güçlü sivil toplum yapısıdır. Bugün yüzlerce dernek, vakıf ve platform; kültürümüzü yaşatmak, gençlerimize sahip çıkmak ve toplumumuza hizmet etmek için faaliyet gösteriyor. Ne yazık ki son yıllarda bu güzel tablonun gölgesinde hepimizi rahatsız eden farklı bir anlayışın da giderek yaygınlaştığını görüyoruz.
Bazı sivil toplum yöneticileri veya kendisini toplumun önemli bir aktörü olarak gören kişiler, Türkiye Cumhuriyeti’nin yurt dışında görev yapan atanmış devlet görevlilerine yakın görünmek, davetlerde yer almak ya da daha fazla itibar kazanmak amacıyla, önüne çıkan insanları çeşitli iddialarla şikâyet etmeyi adeta bir yöntem haline getiriyor.
Kimi zaman bir kişiye hiç hak etmediği yakıştırmalar yapılıyor, kimi zaman ise somut bir dayanağı olmayan ithamlar dillendiriliyor. En üzücü olanı ise, bu iddiaların muhatapları hakkında haksız önyargılar oluşturabilme ihtimalidir.
Toplum içinde yıllarca omuz omuza yürümüş insanların, birkaç kişisel hesap uğruna birbirini hedef göstermesi kimseye fayda sağlamaz. Tam tersine güveni zedeler, dostlukları bitirir ve toplumun birlik duygusuna zarar verir.
Unutulmaması gereken önemli bir gerçek var. Bugün Hollanda’da görev yapan büyükelçiler, başkonsoloslar, ataşeler ve diğer devlet görevlileri görev süreleri dolduğunda Türkiye’ye ya da başka bir ülkeye tayin olacaklar. Ancak burada yaşayan bizler aynı mahallede, aynı camide, aynı dernekte, aynı kahvede bir arada yaşamaya devam edeceğiz.
O hâlde şu soruyu kendimize sormamız gerekiyor:
Bir insan hakkında önyargı oluşturacak şekilde şikâyette bulunarak gerçekten ne kazanıyoruz?
Bir başkasının itibarını zedelemek, toplumdaki yerini sarsmak ya da insanlar arasında güvensizlik oluşturmak bize ne kazandırıyor?
Kanaatimce hiçbir şey…
Aksine kaybeden hepimiz oluyoruz.
Bizler aynı köklerden gelen, aynı bayrağa gönül vermiş insanlarız. Farklı düşüncelerimiz, farklı görüşlerimiz olabilir. Bu demokrasinin ve sivil toplumun doğal sonucudur. Ancak fikir ayrılıklarını ispiyonculuğa dönüştürmek, toplumsal huzuru dinamitlemekten başka bir işe yaramaz.
Yurt dışında yaşayan Türk toplumu artık birbirini fişleyen değil, birbirine güvenen bir toplum olmak zorundadır. İnsanları etiketlemek yerine dinlemeyi, ötekileştirmek yerine anlamayı tercih etmeliyiz.
Buradan, bugün ve gelecekte yurt dışında görev yapacak tüm devlet görevlilerine de küçük bir çağrım var:
İsimsiz ihbarlara, kulaktan dolma iddialara ve kişisel hesaplaşmaların ürünü olabilecek şikâyetlere karşı her zaman temkinli olun. Bir kişi hakkında hüküm vermeden önce farklı kaynaklardan bilgi alın, olayın her yönünü değerlendirin.
Çünkü bazen en büyük haksızlık, doğruluğu araştırılmadan inanılan bir iddiadır.
Bizim birbirimize ihtiyacımız var. Birbirimizi tüketmeye değil, birbirimize güç vermeye mecburuz.
Hollanda’daki Türk toplumunun geleceği; dedikoduyla, ispiyonla ve kutuplaşmayla değil, güvenle, kardeşlikle ve ortak akılla daha güçlü olacaktır.
Saygılarımla,
Sedat Tapan
Sedat.tapan@outlook.com
