Zübük denildiğinde çoğumuzun aklına Kemal Sunal’ın filmi gelmektedir.
Zübük, Aziz Nesin tarafından 1961 yılında kaleme alınmış mizahi bir eserin adıdır. Kitap yayımlandığı tarihte Zübük – Kağnı Gölgesindeki İt ismiyle basılmıştır.
Filmi çevrilen ve Kemal Sunal’ın rolünün hakkını fazlası ile vererek oynadığı Zübük’de Anadolu’nun bir ilçesinde, ilçe sakinlerinin saflığından yararlanan binbir dolap çevirerek önce belediye başkanı, ardından milletvekilli olan Zübükzade İbrahim Bey’in yaşadıkları anlatılır.
Şimdi nerden çıktı bu demeyin, filmde hayal kahramanı olan Zübükzade İbrahim Bey türü irili ufaklı insan enfslasyonu yaşanıyor günümüzde. İşte en son örneği yapay zekanında yardımı ile yapılan: Mehmet Çakmak adlı şahıs, çevre yapmak, itibarlı biri olduğunu, elinin kolunun nerelere ulaştığını göstermek için yapıp bir de paylaşmış iyi mi?
Yapay Zeka ürünü Zübük Mehmet, kendisini Cumhurbaşkanımızla aynı masada ve teke tek özel görüşüyormuş gösterdiği görseli.
Gazete Haberinden alınmadır.
Bu yeni bir şey değil ki…
Zübük filmini izleyenler hatırlayacakır. Teknoloji bu kadar gelişmediği için Zübükzade İbrahim bey fotoğrafçıya gider, dönemin başbakanı ile yan yana omuz omuzaymiş gibi bir foto montaj yaptırmak için fotoğraf çektirir. Montajlanmış fotoğrafı alır ve katıldığı toplantı salonunda bilerek düşürür. Fotoğrafı bulan ilçe eşrafı Başbakanla Zübüğün fotoğrafını görünce soracakları hesabı da unuturlar. Haliyle Zübük, Başbakanla 40 yıllık arkadaşmış gibi havasını atar, işlerini yürütür.
Günümüzde yukarıda gördüğünüz örnekte olduğu gibi fotoğrafçıya gerek yok, ver yapay zekaya yapsın… Herkes görsün istiyorsan sosyal medya ağları bu tür işler için hemde şimşek hızında dünyanın en ücar kçşesinde kadar ulaştırıyor.
Bu üst düzey bir zübüklük örneği… Bir de avam köylü kurnazı zübükler varki. Ne yapay zeka lazım, ne fotoğrafçı ne foto montaj…
Yıllardır yazıyorum, yazmaya da devam edeceğim.
Yıllar önceydi daha dijital devrimin başlamadığı yıllar.. Türkiye Gazetesi Avrupa Baskılarında köşe yazarlığı yapıyordum. Vatandaşımızın birisi bir başka vatandaşımızla tartışırken cebinden bir fotoğraf çıkarmış ve “ Bak Akıllı ol benim kimlerle oturup kalktığımı gör” demiş. Gel de zübük filmini hatırlama. Zübükleşen vatandaşın yanındaki isim ise dönemim Rotterdam Başkonsolosu rahmetli Erkut Onart… Dış ülkelerde vatandaşla arasındaki mesafeyi kaldıran bir diplomattı. Davet edildiği yere gider, çocukla çocuk, büyükle büyük olurdu.
Yine o yıllarda Türkiye’de tatilde biri anlatmıştı, “Abi bu Almancılar bir tuhaf” demişti. Avrupa’nın neresinde yaşarsan yaşa Türkiye’dekilerin gözünde, dilinde tek tabirdir Almancı.
İlgili konuya dair yönelttiğim soruya neden “Bir dönem aynı otelde konakladığımız bir gurbetçi vatandaş, aramızdaki samimiyetin artmasıyla bir akşam lobide otururken konu sanat camiasına geldiğinde, odasından Avrupa’ya konser vermeye giden sanatçılarla kulis ortamında çekilmiş, oldukça kapsamlı bir fotoğraf albümü getirdi. Söz konusu şahıs, bu görselleri referans göstererek televizyonda sıkça gördüğümüz birçok ünlü isimle yakın diyaloğu olduğunu ima eden açıklamalarda bulundu.” şeklinde bir yanıt aldım?
Konuyu nasıl ifade edeceğim hususunda tereddüt yaşadım; zira genelleme yapma niyetinde olmamakla birlikte, tatil sürecinde yaklaşık üç kilogram ağırlığında fotoğraf klasörünün taşınmasının profesyonel veya işlevsel açıdan nasıl bir yaklaşıma tekabül ettiğini sorguladığımı ilettim.
Takdir okuyucularındır.
Hollanda’da yaşayan Türk toplumu açısından son bir yıl içinde önemli gelişmeler yaşanmıştır.
Gelişmeleri takip ettikçe, merhum babamın aktardığı bir hikâye ve hikâyenin sonunda belirttiği “At martini Debreli Hasan dağlar inlesin” sözü akıllara gelmektedir.
Konuyu daha net bir şekilde detaylandırmak adına ilgili bağlantıyı bilgilerinize sunarım.
Bilindiği üzere, bu hususta geçmişte de değerlendirmelerimiz olmuştu.Buyurun Okumak için tıklayın:
